مطبقه ( 77 ) : تب ، تب دايم كه در شبانه‌روز پيوسته باشد و خنك نگردد . مطمور ( 21 ) : ويران ، غير مسكون . مظاهرت ( 50 ) : پشت‌گرمى مكحول ( 42 ) : كنايه از كورى است . مواضعه ( 54 ) : هم عهد شدن . موكول ( 44 ) : واگذار شده . منجوق ( 39 ) : چتر و مهره بر سر علم . ميرپنج ( 75 ) : مقام لشكرى ، بالاتر از سرتيپ و پايين‌تر از اميرتومان . نتاج ( 56 ) : نسل ، نژاد . نزل ( 39 ) : به معناى هديه و بخشش . نسوان ( 38 ) : جمع نساء . نكول ( 64 ) : خوددارى كردن ، روگردانى . وساده ( 41 ) : تكيه‌گاه ، مسند ، تخت ، اورنگ . هادم اللذّات ( 47 ) : هادم : شكننده و خراب‌كنندهء بنا ، كنايه از مرگ و لقب عزرائيل است . هدف ( 67 ) : نشانه . هفت واد ( 7 ) : نام شهريارى است كه در دورهء اردشير ساسانى در سواحل خليج فارس حكمروايى مىكرد و ظاهرا محل استقرار وى بم بوده است . هيون ( 63 ) : قاصد و شترسوار . ياسا ( 73 ) : به تركى مغولى به معنى سزا و كشتن و قانون و قاعده آمده است . ياقوت تر ( 57 ) : كنايه از شراب است . يراق ( 44 ) : سلاح ، اسلحه سپاه مثل شمشير و سپر و تير و كمان . ياور ( 75 ) : درجهء نظامى است كه سابق در ارتش معمول بود و به جاى آن كلمهء سرگرد به كار مىرود . يرليغ ( 44 ) : تركى جغتايى فرمان سلطان . يساول ( 54 ) : سوارى كه ملازم امرا و رجال بزرگ باشد . يوزباشى ( 74 ) : فرمانده صد تن ، اصطلاح نظامى است .